Kunst in de publieke ruimte

1

Creation ‣ Kris Martin

Over het kunstwerk

Until 1978, when the Arme Klaren (“the Poor Clares”) left the Groeninge Abbey, these wall chapels depicted the Seven Sorrows of Mary. Kris Martin breathes new life into them with Creation, a glass mosaic artwork that, in an abstract and universal language of form, alludes to the seven days of creation.

The work of Kris Martin (b. 1972) is imbued with religious symbolism and is therefore closely connected to the many monasteries, churches, and chapels in his hometown of Kortrijk. His art raises questions of identity, meaning, and transience — themes that have traversed art history for centuries. He plays with recognition and estrangement to make us pause over the larger questions. In this way, he creates space for reflection, contemplation, resistance, and poetry.

Photo: Dieter Van Caneghem

2

Sing Sing ‣ Frederik Van Simaey

Over het kunstwerk

Sing Sing is a sculpture in the shape of a metal fence that appears to lead nowhere and enclose nothing. It is constructed in such a way that, when you tap the individual bars with a stick or rod, you can hear the melody of Altijd is Kortjakje ziek. The varying lengths of the bars create different pitches.

The work was created by artist Frederik Van Simaey and was purchased by the City of Kortrijk in 2018 following the PLAY Triennial. The well-known children’s song refers to Van Simaey’s carefree early years. Altijd is Kortjakje ziek goes back to an eighteenth-century folk tune. The sculpture serves as an invitation for visitors to immerse themselves in this childhood nostalgia.

Frederik Van Simaey (born 1979, Kortrijk) draws our attention to things we tend to overlook. He uses seemingly worthless objects and, through minimal interventions, transforms them into poetic and artistic riddles. In doing so, he creates a tension between concept, reality and expectation, while questioning the very necessity of creating.

Photo: Dieter Van Caneghem

3

THERE'S SOMETHING IN THE AIR ‣ Sandra E. Blatterer

Over het kunstwerk

The light artwork THERE’S SOMETHING IN THE AIR was designed by Sandra E. Blatterer (b. 1978, Vienna). During the renovation of the old fire station and its transformation into the new Deelfabriek, an art integration was planned, and Sandra Blatterer’s light sculpture was selected.

Deelfabriek
At Deelfabriek, circular economy finds a place in the city. The facility represents a new way of living and thinking, in line with the growing trend of sharing and reuse. Various citizen initiatives focus on exchanging, borrowing, and recycling. It is an open space welcoming everyone, fostering an empowering and autonomous environment where different initiatives can meet and reinforce each other. This shared vision of “sharing” connects people who wish to save, consume less, live more sustainably, or become more self-reliant.

Old Fire Station
This site was the former fire station of Kortrijk. The modernist building was erected in 1940 by architects W. Dutoit, P.A. Pauwels, and W. Vanspranghe. Its 24-meter tower with a glass “eagle’s nest,” formerly used for drying fire hoses, is visible from afar and forms a local landmark. For this reason, Sandra Blatterer’s artwork was installed in the tower.

THERE’S SOMETHING IN THE AIR
The light sculpture serves as a beacon in the city and a recognizable landmark during dark hours. The concept originated from the idea of “writing with light.”

Sandra Blatterer experiments with three-dimensional light drawings in space and explores how these drawings relate to the viewer, the environment, and surrounding materials. This artwork plays with space, the public and private, the conceptual, while also referencing purposeful signage in our world and the materialistic world of products. The light sculpture connects people, unites the city, and, through its materiality, reflects the mission and vision of Deelfabriek, making it a kind of social sculpture.

“To pluck something out of the air means to draw from the void. ‘Something is in the air’ points out to an expectant future soon materializing. Both ideas together seem to sketch the outlines of a yet unshaped space wherein any further thought and dream can breathe, from whomever it may originate.” – Thomas Schütt

Sandra E. Blatterer was born in Vienna, Austria, and lives and works in Berlin, Germany. In her practice, she explores different methods of artistic light creation and the effect of various qualities of light in spaces. She creates installations and performances using design sketches, media studies, video mapping, music, photography, and architecture.

Photo: City of Kortrijk

4

Sequence n°1 ‣ Filip Dujardin

Over het kunstwerk

Along the towpath of the river Lys, an unusual structure suddenly appears: a long wall of red bricks and roof tiles, simultaneously familiar and alien. Sequence n°1 by artist and photographer Filip Dujardin at first glance resembles an unfinished building or a leftover structure — with a staircase, an arch, a chimney, and a roofline — as if the beginning of a house is unfolding in open space. But upon closer inspection, it becomes clear that this is something else entirely. The installation has no interior, no function, no complete unity. It exists purely as form: a sequence of architectural gestures that lead nowhere.

In this work, Dujardin explores the boundary between reality and imagination. Known for his photomontages of impossible buildings, he exchanges his digital images for physical materials for the first time here. The result is a sculptural walk through the language of architecture, where each form suggests something but never becomes a real building.

The installation was created in 2015 as part of the Flux art trail, on a site symbolizing the renewed relationship between Kortrijk and its river. After the large-scale works on the Lys, the riverbank regained space and calm. The materials used, such as concrete blocks and traditional roof tiles, reference both the industrial past of the region and everyday building culture in Flanders.

Filip Dujardin (b. 1971) is a photographer, art historian, and visual artist. He lives and works in Ghent, exploring the boundary between architecture, illusion, and imagination in his work.

Photo: Filip Dujardin

5

Modified Social Bench NY #05 ‣ Jeppe Hein

202404 Modified Social Bench Jeppe Hein c Dieter Van Caneghem 3

Over het kunstwerk

At first glance, this bright red bench looks like an ordinary place to sit, but a closer look reveals that something is off. This Modified Social Bench by Danish artist Jeppe Hein challenges us to relate differently to an everyday object. Because of its altered shape, sitting becomes an active — sometimes playful — experience. You lean, climb or balance, transforming the bench into far more than a piece of street furniture. With these benches, Jeppe Hein invites people to look at their surroundings — and at one another — in a new way. How much space do we take up? How close do we allow others to come? The bench encourages encounter, interaction and unexpected conversations in public space.

The work was installed in 2018 during the PLAY arts festival in Kortrijk, and has since become a recognisable landmark along the banks of the river Lys.

Jeppe Hein (b. 1974, Copenhagen) lives and works in Berlin. He is known for interactive installations that combine playfulness with social reflection. He was once an assistant to artist Olafur Eliasson and represented Denmark at the Venice Biennale in 2003.

Photo: Dieter Van Caneghem

6

Wilting Flower #5 ‣ Daan Gielis

Over het kunstwerk

This six-meter-high blue-green neon flower, with its hanging bud, exists in the twilight zone between vitality and vulnerability. The snake’s head fritillary (Fritillaria meleagris) is a symbol of rebirth and renewal. By pressing a button, the neon flower lights up for a few minutes. As a poetic variation of the age-old ritual of lighting candles in the chapel, the artwork symbolizes continuity between seekers of comfort and beauty, past and present.

Daan Gielis (1988 – 2023) drew inspiration for this work from a collection of early modern woodcuts held at the Plantin-Moretus Museum in Antwerp. The artist grew up surrounded by plants — his mother a florist, his father a landscape architect — and was captivated by their temporality. In just a few days, a flower wilts, yet during its brief existence it demonstrates immense vitality. Gielis expresses this combination of transience and strength through bright neon. He had to confront this temporality himself: from a young age, he suffered from a severe autoimmune disease. It made him vulnerable and confronted him with impermanence, but also fueled his will to live. This experience lies at the heart of his Wilting Flowers — dying flowers that nonetheless shine and radiate. A short life, depicted at the very moment it is almost over.

Photo: Dieter Van Caneghem

7

De eerste stap ‣ André Taeckens

2024 De Eerste Stap Moeder en Kind Andre Taeckens c Dieter Van Caneghem

Over het kunstwerk

The First Step
This white-stone sculpture, popularly known as “Mother and Child”, shows a mother supporting her young child as it takes its first, unsteady steps. The theme is drawn from everyday life and expresses maternal love. More than a tender domestic scene, the artwork also serves as a tribute to the young parents of the post-Second World War years. Families regained hope and birth rates rose. When the park opened in 1955, the sculpture symbolised the baby-boom generation who brought their toddlers there, full of optimism for the future.

André Taeckens
André Taeckens (1909, Torhout – 1965, Bruges) discovered his passion for stone at a very young age. At 13, he began training with the stonemason Aleyn in his hometown. He later studied at the Academy of Ghent, where he refined his craft between 1932 and 1938. In his final year he received the Prize of the City of Ghent. Taeckens went on to become a renowned sculptor. In 1955, the year in which the City of Kortrijk acquired The First Step, he also received international recognition: he was awarded the Thorlet Prize in Paris and honoured in Madrid. In 1958, he received the Provincial Prize for Sculpture of West Flanders. He mainly worked in bronze, marble and stone, with a preference for figures, torsos, busts and portraits. One of his final major works was a copy of Michelangelo’s Madonna, offered in 1962 as a royal gift to King Baudouin and Queen Fabiola during their Joyous Entry into Bruges. The sculpture is preserved in the royal palace in Bruges.

Magdalenapark
Taeckens’ sculpture stands on a historically significant site in Kortrijk. Sources indicate that as early as 1233 there was a leprosarium located here, where people suffering from leprosy or other contagious skin diseases were isolated from society. Later, a chapel dedicated to Saint Mary Magdalene — patron saint of repentance — was added. It was destroyed by fire, rebuilt, and eventually completely demolished during the Second World War. In the meantime, the grounds were used as a municipal cemetery. Only in 1955 was the area transformed into a city park, “de Groote Madeleene”, where the ruins of the former chapel remain. Taeckens’ sculpture, installed at the park’s opening in 1955, perfectly matched the spirit of the time.

Photo: Dieter Van Caneghem

8

Een hart voor Overleie ‣ Luche

Over het kunstwerk

Een hart voor Overleie (A Heart for Overleie)
On Sint-Amandsplein, a red-marble heart rests on a rough slab of blue limestone. The heart appears warm and inviting, yet it is placed on an uneven surface — a deliberate choice that reflects both the vulnerability and the strength of community spirit. The artwork bears an inscription by local poet Achilles Surinx: “‘t Kloppend hart van Overleie draagt mensen door ’t leven.” (The beating heart of Overleie carries people through life.) This poetic line beautifully expresses the warmth and solidarity of the neighbourhood. Created in 2006 to mark the 75th anniversary of the local theatre troupe De Spatjes, the sculpture — affectionately known as “The Heart” — also honours their commitment: the proceeds of their annual revues are fully donated to healthcare support and people in need in Overleie. The monument thus stands as both a tribute and a symbol of togetherness.

The sculpture is located on Sint-Amandsplein — literally and figuratively the heart of the Overleie district. The choice of this setting is no coincidence: it is a place where people meet and neighbourhood life flourishes. Thanks to the strong involvement of De Spatjes and Buurtwerk Overleie, with the support of the City of Kortrijk, the artwork became a reality. The square gained not only a visual landmark, but also a tangible symbol of local pride. “The Heart” invites connection, memory and recognition.

Luche
The artwork was created by Luche, the pseudonym of Lut Van Calbergh (Waregem, 1949). She studied at the Royal Academy of Fine Arts in Kortrijk and draws inspiration from nature, society and human interaction. In her work, she frequently plays with contrasts such as light and shadow, emptiness and volume.

Photo: Dieter Van Caneghem

9

Zonder Titel ‣ Jean-Luc Verpoucke

Over het kunstwerk

This abstract sculpture from 1989 by Jean-Luc Verpoucke consists of two roughly worked volumes of blue limestone, seemingly balancing delicately on one another. The composition radiates a sense of fragile equilibrium, a characteristic feature of the artist’s work. Verpoucke deliberately plays with contrasts: the raw, unrefined nature of the stone confronts the strict, fluid and almost geometric lines he draws from it. Polished sections create a subtle play of light and reflection within the robust mass of the material. The result is a sculpture that appears both powerful and vulnerable – a balancing act in stone. His work often explores the tension between matter and form, between chaos and order, between the chance of nature and the intervention of the maker.

The sculpture was originally installed in the garden of the Broelmuseum in Kortrijk. Since April 2022, it has been given a new public location in the front garden of the former De Stoop spinning mill on the Spinnerijkaai, as part of the city project Beeld in je Buurt (“Sculpture in your Neighbourhood”). Through this initiative, works from the heritage depot are brought back into public view. Untitled is now freely accessible to the public on a former industrial site in Kortrijk.

Jean-Luc Verpoucke
Jean-Luc Verpoucke was born in Ypres in 1957. He studied sculpture at the Sint-Lucas Institute in Ghent and currently lives and works in Hulste (Harelbeke). Since 1982, he has taught at the Royal Academy of Fine Arts in Kortrijk and Bruges.

Other sculptures by Verpoucke can also be found in the region, such as Composiet in Hulste and a light sculpture in the Beguinage Park in Kortrijk. The latter, created in 2010 for the 250th anniversary of the academy, depicts a luminous drawing of two brain hemispheres, symbolising the creative and rational dimensions of the human being.

Photo: Dieter Van Caneghem

10

Cirkel en Vierkant ‣ Tine Vindevogel

Over het kunstwerk

This imposing geometric sculpture engages with its surroundings in a striking way. On the one hand, it clearly asserts its place; on the other, it seems to frame and delineate the environment around it. Circle and Square consists of two basic shapes: a square within which a circle with a connecting link (a ring) is mounted. The circle and the square are opposites, yet they hold each other in balance. The connecting link emphasises their relationship and together they form an abstract frame for the greenery behind them. The setting thus becomes an integral part of the artwork, which appears to act like an abstract code responding to nature. Circle and Square was created specifically for the Community Centre in Marke. In the early 2000s, the City launched an initiative to bring more art into the municipal districts. Within this framework, Circle and Square was installed in 2002 in the green area surrounding the centre.

Tine Vindevogel
The sculpture can also be read as a monumental piece of jewellery — a reference to the artist’s original métier. Tine Vindevogel (Ghent, 1971) studied Jewellery Design at the Sint-Lucas Institute and the National Higher Institute for Fine Arts in Antwerp, and also studied Glass Art in Mechelen. In 1997, she was selected for the Stimulans Biennial in Kortrijk and in 1999 she won the prestigious Henry Van de Velde Award for Young Talent. In 2010, she received First Prize in the four-yearly Prize for Arts and Crafts of the Province of West Flanders. Although Vindevogel is known as a jewellery artist, she also works on a monumental scale, mainly in iron and steel. In her larger works, she searches for a physical sense of fulfilment — a feeling of tangible presence.

Photo: Dieter Van Caneghem

11

Geknielde jongeling ‣ George Minne

Over het kunstwerk

Kneeling Youth
From 1889 onward, George Minne (1866 – 1941) repeatedly explored the theme of the kneeling youth in both drawings and sculptures. This sober and expressive bronze figure is one of the many variants of this motif, best known from the sculptural group Fountain of the Kneeling Youths in Ghent.

The work can be interpreted in various ways. The youth by the water recalls the myth of the demigod Narcissus, who falls in love with his own reflection and is ultimately destroyed by his longing for the unattainable object of his desire. Seen alone, the self-embracing youth with bowed head evokes introspection and humility, giving the sculpture a mystical, almost religious aura.

Minne’s youths also challenge traditional gender roles through their naked, slender vulnerability. The delicate portrayal of these young men, in all their fragility and tenderness, departs from conventional male imagery and offers an alternative vision of — and a broader understanding of — masculinity.

This artwork is located in the inner garden of the Abby Museum.

Photo: Dieter Van Caneghem

12

Gepantserd Wezen ‣ Gerard Holmens

202404 Gepantserd wezen Holmens Gerard c Dieter Van Caneghem 1

Over het kunstwerk

Gepantserd Wezen (“Armoured Being”)
In this unpolished hardstone sculpture, figurative elements have been reduced to forms that verge on abstraction. The shape evokes something living, something organic – a biological organism manifesting its own presence. The work invites interpretation: what does protection mean, and what does vulnerability mean? The technique used is taille directe: the sculptor carves directly into the stone, without intermediate steps. The result is a raw and powerful treatment of the material, allowing the stone itself to speak.

Armoured Being dates from 1977. It is installed in the front garden of De Branding, at Leeuw van Vlaanderenlaan 23 in Kortrijk. De Branding provides residential, daytime and individual support to around 45 persons with disabilities. In this context, the sculpture takes on a gentle thematic resonance: it symbolises a person who lives protected and supported, and who is allowed to be themselves – “without armour”.

Gerard Holmens
Gerard Holmens was born in Ostend on 29 September 1934 and passed away in 1995 in Moulins, France. He studied in Ostend, Ghent and Antwerp, and also attended classes at La Grande Chaumière in Paris, where he studied with Zadkine, among others.

Beeld in je Buurt – De Branding
In 2020, the City of Kortrijk launched the call Beeld in je Buurt (“Sculpture in your Neighbourhood”), seeking suitable public locations in the city for a number of sculptures preserved in the Regional Heritage Depot Trezoor. Residents could submit ideas for appropriate places. De Branding, on Leeuw van Vlaanderenlaan, also submitted a proposal. The small front garden of their building proved to be an ideal setting for a sculpture. With Armoured Being, an excellent match was found – thematically, linking the artwork to the mission of De Branding, and architecturally, in dialogue with the building and its surroundings. De Branding is part of the WAAK group and provides residential, daytime and individual support to more than 450 adults with disabilities in the South-West Flanders region. Their daytime activities focus on highlighting the talents of people with disabilities and demonstrating that day programmes are far more than mere occupational therapy.

Photo: Dieter Van Caneghem

13

De Golf ‣ Olivier Strebelle

Over het kunstwerk

Het kunstwerk ‘De Golf’ was het winnend ontwerp uit de wedstrijd ‘Kunstwerk op het Schouwburgplein’ die in 1996 gelanceerd werd door Stad Kortrijk. De fontein van Olivier Strebelle werd gekozen — en in 2003 geïntegreerd op het plein — omwille van het contrast tussen de ronde vormen van het werk en de strakke vormgeving van het plein. De kunstenaar maakte nooit eerder een fontein en het werk is een primeur in zijn oeuvre. Het werk bestaat uit metalen buizen en spuitmonden op een hellend vlak die een golf verbeelden. Het monumentale werk (gewicht 5 ton) heeft slechts één raakpunt met het hellend vlak en de krachtstraal kan per buis geregeld worden. De complexiteit van de beweging is een technische krachttoer. Ondanks het monumentale karakter van het werk is de fontein zeer bewegelijk en transparant door de vormgeving en de gebruikte materialen.

Olivier Strebelle (Brussel, 1927 — 2017) komt uit een artistiek gezin. Zijn beide ouders waren schilders. Op vijftienjarige leeftijd start hij aan het Nationaal Hoger Instituut Ter Kameren Brussel, waar hij keramiek en beeldhouwkunst volgt. In 1949 richt hij, samen met Alechinsky, Reinhoud, Dotremont en Olyff, de ‘Ateliers du Marais’ op in Brussel (het centrum van de Cobra-beweging). Op zijn twintigste is hij al beroemd en oogst ruim erkenning. Al snel wendt Olivier Strebelle zijn artistieke gaven aan om te doceren in scholen over de hele wereld. Heel wat van zijn werken worden permanent tentoongesteld in grote steden in Europa, de Verenigde Staten en Azië.

14

Ballerina ‣ Stephan Balkenhol

Over het kunstwerk

Op de Veemarkt staat een beeldengroep bestaande uit twee gekleurde bronzen beelden die levensgrote figuren voorstellen: een mannelijke figuur en een ballerina. De ballerina staat sierlijk op een rode bol, hoog verheven op een paal, de man, in alledaagse kledij, staat op een aantal solide gestapelde betonnen schijven van verschillende formaten. Rustig en gelaten overschouwen ze het plein. De beelden zijn aanwezig maar dringen zich niet op aan de toeschouwer. De kunstenaar besliste bij de plaatsing om geen contact te maken tussen de beelden onderling. Ze staren elk een eigen richting uit. Beweging of expressie is bewust weggelaten ten voordele van een innerlijk psychologisch leven. In het oppervlak van de bronzen beelden vinden we sporen die herinneren aan het werkproces van het beitelen in hout. Het is typisch voor Stephan Balkenhol om het beeldhouwen op zich te laten spreken en niet ondergeschikt te maken aan een boodschap of betekenis.

In opdracht van de stad startte Joost Declercq, cultureel bemiddelaar bij De Nieuwe Opdrachtgevers, samen met Buurtwerk Veemarkt in 2003 een overleg met de bewoners van de Veemarkt in functie van de integratie van een kunstwerk in de publieke ruimte. Na verschillende vergaderingen met het buurtwerk en de bewonerswerkgroep van de Veemarkt, werd gekozen voor de Duitse kunstenaar Stephan Balkenhol. Hij creëerde dit werk specifiek voor de Veemarkt, rekening houdend met de wensen van de buurtbewoners.

Stephan Balkenhol (Fritzlar Duitsland, 1957) studeerde aan de Hochschule für bildende Künste Hamburg bij Ulrich Rückriem. Balkenhol is een klassieke beeldhouwer die met beitel en hamer het hout bewerkt. Maar de kunstenaar experimenteert ook met brons waarin we dezelfde schriftuur vinden zoals op zijn houten beelden. Zijn grofgehakte en kleurig beschilderde houtsculpturen zijn evenwel zijn handelsmerk geworden. Het gebruikte materiaal blijft in zijn werk altijd herkenbaar en ook de verflaag verbergt dit niet. Mannen en vrouwen in gewone doen staan centraal in zijn werk. Balkenhol is een toonaangevende hedendaagse beeldhouwer wiens werk in heel wat musea en op openbare plaatsen te zien is.

15

Man ‣ Stephan Balkenhol

Over het kunstwerk

Op de Veemarkt staat een beeldengroep bestaande uit twee gekleurde bronzen beelden die levensgrote figuren voorstellen: een mannelijke figuur en een ballerina. De ballerina staat sierlijk op een rode bol, hoog verheven op een paal, de man, in alledaagse kledij, staat op een aantal solide gestapelde betonnen schijven van verschillende formaten. Rustig en gelaten overschouwen ze het plein. De beelden zijn aanwezig maar dringen zich niet op aan de toeschouwer. De kunstenaar besliste bij de plaatsing om geen contact te maken tussen de beelden onderling. Ze staren elk een eigen richting uit. Beweging of expressie is bewust weggelaten ten voordele van een innerlijk psychologisch leven. In het oppervlak van de bronzen beelden vinden we sporen die herinneren aan het werkproces van het beitelen in hout. Het is typisch voor Stephan Balkenhol om het beeldhouwen op zich te laten spreken en niet ondergeschikt te maken aan een boodschap of betekenis.

In opdracht van de stad startte Joost Declercq, cultureel bemiddelaar bij De Nieuwe Opdrachtgevers, samen met Buurtwerk Veemarkt in 2003 een overleg met de bewoners van de Veemarkt in functie van de integratie van een kunstwerk in de publieke ruimte. Na verschillende vergaderingen met het buurtwerk en de bewonerswerkgroep van de Veemarkt, werd gekozen voor de Duitse kunstenaar Stephan Balkenhol. Hij creëerde dit werk specifiek voor de Veemarkt, rekening houdend met de wensen van de buurtbewoners.

Stephan Balkenhol (Fritzlar Duitsland, 1957) studeerde aan de Hochschule für bildende Künste Hamburg bij Ulrich Rückriem. Balkenhol is een klassieke beeldhouwer die met beitel en hamer het hout bewerkt. Maar de kunstenaar experimenteert ook met brons waarin we dezelfde schriftuur vinden zoals op zijn houten beelden. Zijn grofgehakte en kleurig beschilderde houtsculpturen zijn evenwel zijn handelsmerk geworden. Het gebruikte materiaal blijft in zijn werk altijd herkenbaar en ook de verflaag verbergt dit niet. Mannen en vrouwen in gewone doen staan centraal in zijn werk. Balkenhol is een toonaangevende hedendaagse beeldhouwer wiens werk in heel wat musea en op openbare plaatsen te zien is.

16

Watcher ‣ Inge Dewilde

Watcher website low quality dieter van caneghem

Over het kunstwerk

‘Watcher’ van kunstenares Inge Dewilde is de bewaker van de menselijke ziel en kijkt toe op de fundamentele rechten van de mens. De verticale, fragmentarisch uitgewerkte anonieme figuur, is een verwijzing naar mensen met beperkingen. De beperkingen in de maatschappij worden gesymboliseerd door de onafgewerkte armen en de versmolten benen. Het beeld is anoniem, zonder gezicht, met flarden brons die vervaagd zijn en reflecteren naar de droomwereld. Het beeld is volledig herleid tot zijn enige functie: die van toezichter. Hij is stoer, sterk en straalt rust uit.

Het kunstwerk is geplaatst in 2007 naar aanleiding van de 25e verjaardag van de Kortrijkse afdeling van de serviceclub Soroptimist. Soroptimist International is de grootste internationale organisatie voor vrouwen met een beroep en/of verantwoordelijke functie. Deze organisatie is aanwezig in 120 landen. De doelstellingen van de organisatie zijn het respect voor de rechten van de mens en in het bijzonder de promotie van het statuut van de vrouw en kind. Dit in de geest van vriendschap, dienstvaardigheid en maatschappelijke verantwoordelijkheidszin.

Inge Dewilde (Kortrijk, 1957) studeerde aan het Sint-Lucasinstituut te Gent, en behaalde meerdere onderscheidingen en selecties als beeldend kunstenaar In België en in het buitenland. Zij realiseert haar beelden voornamelijk door ze in brons te gieten met de ‘verloren wastechniek’. Daarnaast is ze ook keramiste. De symboliek speelt een belangrijke rol in haar oeuvre.

17

Untitled (ledsculptuur) ‣ Jean-Luc Verpoucke

Over het kunstwerk

Deze ledsculptuur van kunstenaar Jean-Luc Verpoucke werd geïnstalleerd in 2010 n.a.v. het 250-jarige bestaan van de Kunstacademie. Jean-Luc Verpoucke gaf er les in het atelier beeldhouwen en het atelier steensculptuur in de academie. De sculptuur bestaat uit twee hersenhelften gegoten in kunststof met rode en witte lichtjesIn tegenstelling tot wat men vroeger dacht sturen beide hersenhelften niet elk afzonderlijk bepaalde functies aan maar is er een wisselwerking tussen beiden bij vrijwel elk proces. Wat verschilt is de manier van verwerken van informatie. In de ledsculptuur van Verpoucke licht de rechterhersenhelft afwisselend rood en wit op. Daarmee verwijst de kunstenaar naar de creativiteit, emotie en schoonheid die eerder gelinkt werd aan deze hersenhelft maar ook aan de artistieke opleidingen van de Academie en de leerlingen.

Jean-Luc Verpoucke (°Ieper, 1957) studeerde beeldhouwkunst aan het Sint-Lucasinstituut in Gent en woont en werkt in Harelbeke. In 1982 werd hij leraar aan de Koninklijke Academie van Kortrijk en Brugge. In 1986 was hij laureaat van de nationale beeldhouwwedstrijd A. Vermeylenfonds. Naast het lesgeven heeft Verpoucke heel wat sculpturen vervaardigd, meestal uit steen. Zijn beeldhouwwerken worden geboren uit de confrontatie van het ongevormde , natuurlijke materiaal — de ruwe steen — met een strakke of vloeiende, soms geometrische vormgeving. Vaak is zijn werk een opeenstapeling van verschillende componenten die de suggestie van een labiel evenwicht opwekken.

18

ZieMie Karaboeja ‣ Mie Bogaerts

Over het kunstwerk

KARABOEJA

Wat dacht je.
Ik mag je.
Zoekmie te midden van de markt.
Ziedaar. Ziehier.
Ziemie te midden van de markt.
Call Mie!
Karaboeja voor de kele,
eet er maar vele.

ZieMie (ZIE JE MIJ) is een verrassende wandel- of fietstocht in centrum Kortrijk. Ga op zoek naar de verschillende bronzen beeldjes van beeldend kunstenares Mie Bogaerts (°1968, Kortrijk). Bij elk beeldje hoort een gedicht van Joris Denoo, te beluisteren door de QR-code bij het beeldje te scannen.

Meer informatie? Download de brochure of haal een fysiek exemplaar af bij het infopunt van Visit Kortrijk.

19

Floating Gardens ‣ Michel Desvigne

Over het kunstwerk

De drijvende tuinen van Michel Desvigne vormen zich op de Oude Leie-arm aan de Broeltorens in Kortrijk. Ze accentueren de verlaagde leieboorden langs beide zijden die de indruk geven van een plein, half verhard, half aquatisch. De rivier en kaaien zijn een ideale plek voor waterrecreatie en worden af en toe ook een amfitheater voor allerhande spektakels. Zowel de herinrichting van de kaaien als de eilandjes van Desvigne her-activeren de publieke ruimte van en rond de Leie in het centrum van Kortrijk. De tuintjes zijn kleine, eenvoudige en repetitieve structuren die de natuurlijke beplanting van de Leieoevers vervangen en diverse migraties van vogels en waterorganismen ondersteunen. In dit miniatuur naturalistische waterlandschap lezen we de vergankelijkheid en volgen we de overgang van de seizoenen. ‘Floating Gardens’ roept een drijvend droomlandschap op om te reflecteren op en over het water.

Michel Desvigne is een Franse landschapsarchitect, internationaal gerenommeerd voor zijn rigoureuze en eigentijdse werk en onderzoek. Hij ontwikkelt projecten in meer dan 25 landen. Hij herbekijkt het landschap en probeert de mechanismen te begrijpen die het landschap maken, om het met diezelfde mechanismen dan weer om te vormen en zin te geven. In 2000 kreeg Desvigne de Médaille de l’Académie d’Architecture en in 2011 de Grand Prix de l’Urbanisme. Hij is sinds 2003 ridder in de Franse Orde van Kunst en Letteren en gaf les aan meerdere architectuurscholen ter wereld. Als geograaf en botanicus die op grote schaal werkt, houdt hij van de stad omdat ze veel publieke ruimte biedt, en omdat een goed ontworpen stad met al haar straten, pleinen en parken een maatschappij ook vormgeeft.

20

Le Conscient ‣ Octave Landuyt

Over het kunstwerk

In 2021 lanceerde Kortrijk de actie ‘Beeld in jouw buurt’. Voor heel wat sculpturen die in het Regionaal Erfgoeddepot Trezoor bewaard werden, ging men op zoek naar een passende plek in de stad of de deelgemeenten van Kortrijk. Inwoners kregen de kans om mee te bepalen waar ze beeldhouwkunst in de publieke ruimte willen integreren. Iedereen mocht voorstellen doen, op voorwaarde dat de sculpturen publiek en gratis toegankelijk zijn en op een veilige plaats staan. Het Guldensporencollege campus Kaai diende maar liefst 4 voorstellen in. Een van de 4 gekozen werken is “Le Conscient” van Octave Landuyt. Het is een monumentaal beeld in keramiek met een voorstelling van een hoofd rustend op twee handen. Het werk is gemonteerd op een marmeren sokkel.

Octave Landuyt (Gent 1922) volgde les aan de Kortrijkse Academie en was lesgever aan het Koninklijk Atheneum van Kortrijk en de Normaalschool van Gent. Hij was actief als schilder, keramist, beeldhouwer en ontwerper en behaalde heel wat prijzen en onderscheidingen. Zijn stijl is moeilijk onder één noemer te vatten, maar bevat vaak vervormde menselijke en dierlijke figuren. Zoals in talrijke werken van Landuyt, zijn ook in Le Conscient het surrealisme en de suggestieve kracht van de verbeelding in harmonie.

21

Moeder Aarde II ‣ Ann Deman

Over het kunstwerk

Verbonden door de Leie tussen Sint-Martens Latem en Kortrijk liggen de beeldhouwwerken Moeder Aarde I en II van de Meenense kunstenares Ann Deman. Moeder Aarde II staat voor de oermoeder die ons in contact brengt met onze bestaansgrond, met de aarde die alle leven geeft en neemt. Het half verzonken monumentale bronzen beeld van de vrouw lijkt zich met krachtige en levendige bewegingen los te wrikken uit de aarde. Deze beweging is een worstelen tussen verlangen naar vrijheid en het koesteren van de warmte van de aarde.

Het werk van Ann Deman (Menen, 1969) balanceert tussen het creatief bezig zijn en meditatie. Het intuïtief scheppen vanuit verbondenheid geeft haar beelden hartstocht. Haar meest gekende werken Moeder Aarde I en II zijn een typische uitdrukking van deze energie en gedrevenheid, verbondenheid met de aarde. Haar pad als kunstenaar is atypisch en ze koos niet voor meest evidente weg. De meeste kunstenaars evolueren van kleine naar grote werken. Niet zo bij Ann. Als startend kunstenaar realiseerde ze in 2004 haar eerste imposant beeld Moeder Aarde dat nu de oevers van de Leie te Sint-Martens-Latem opfleurt. Ondertussen ligt haar werk letterlijk tot aan de andere kant van de wereld in Tasmanië.

22

Bazuin ‣ Johan Tahon

Over het kunstwerk

Bazuin van kunstenaar Johan Tahon (°1965, Menen) schalt over de vallei op Hoog Kortrijk. Het werk ontstond naar aanleiding van kunstexpeditie “De Windstoot” georganiseerd door vzw Wit.h, een vereniging die ruimte geeft in de hedendaagse kunst voor wie anders is. De Art Expeditie gaat over de macht van de beperking en werd georganiseerd naar aanleiding van het 20-jarig bestaan van vzw Wit.h. De Windstoot — gebaseerd op een werk van Léon Spilliaert — gaat over gelijkwaardigheid, over een stem geven aan zij die niet gehoord worden. Met een groot aantal kunstenaars, waaronder Johan Tahon, werd nieuw werk gecreëerd samen met een groep outsider kunstenaars.

Johan Tahon maakte een monumentale bronzen sculptuur in de vorm van een bazuin, die sinds juni 2023 permanent in Kortrijk getoond wordt. Wereldwijd en doorheen de tijd, is de bazuin symbolisch voor het uitschallen van het nieuws: goed of slecht. De bazuin kondigt de komst aan van een groot onheil of omgekeerd, bazuint een grote verwelkoming uit. Wie kent niet het beeld van de bazuin blazende engelen bij het laatste oordeel? Wie kent niet het geluid van de sjofar? Je hoort olifanten in de woestijn of misthoorns in de verte.

Kunstenaar Johan Tahon is afkomstig uit Menen en volgde beeldhouwen aan de academie van Kortrijk en later in Gent. Hij maakt veel monumentaal werk in brons en gips en recent ook in keramiek en realiseerde talrijke werken voor de publieke ruimte. De Bazuin is één van zijn zeldzame kunstwerken waar geen mensfiguur in vervat zit.

23

Fontein met vis en kind ‣ Koos Van der Kaaij

Over het kunstwerk

‘Fontein met Vis en Kind’ werd in 1949 vervaardigd door Koos van der Kaaij (1899, Leiden — 1976, Brugge). Het beeld stond oorspronkelijk in de vijver van het Koningin Astridpark. In 2022 werd het park echter heraangelegd waardoor de fontein niet meer in de nieuwe omgeving paste. Via de actie Beeld in jouw Buurt werd er een nieuwe match gevonden tussen het beeld en de Begraafplaats Sint-Jan. In maart 2024 kreeg de fontein zijn nieuwe definitieve plaats in de vijver aan de ingang van de begraafplaats.

Het beeld van een water spuwende vis bij de staart vastgehouden door een kind van Koos van der Kaaij past binnen de artistieke visie van de begraafplaats. Er is al een eerste link met het werk door de verwijzing naar het grafmonument van Léon Beyart-Sioen — ontworpen in 1934 door architect en zoon van, Carlos Beyaert — met een reliëf van Koos van der Kaaij.

De uitzonderlijke waarde van de oudste begraafplaats van de stad zit vervat in haar geschiedenis, haar landschappelijke en architecturale waarde en artistieke kwaliteit. Enkele bekende beeldhouwers zoals Jules Lagae, Ernest Salu, Antoon Van Parys en Godefroid Devreese lieten er prachtige werken na. Beeldhouwers Alfons Noseda en Lieven Colardyn en achitect Jules Carette, voorzagen zelfs hun graf van eigen werk. Het kunstwerk ‘Fontein met Vis en Kind’ is van de hand van Koos van der Kaaij. Jacobus ‘Koos’ was een Nederlandse beeldhouwer die een groot deel van zijn leven in Vlaanderen heeft gewerkt en gewoond. Hij kwam in Kortrijk terecht nadat hem gevraagd werd mee te helpen aan de restauratie van het tijdens de oorlog vernielde Nepomucenusbeeld op de Leiebrug.

24

Heilige Johannes Nepomucenus ‣ Georges Vandevoorde

Over het kunstwerk

Het beeld van de Heilige Nepomucenus stelt de heilige voor met een kruis in zijn armen en een aureool van sterren om zijn hoofd. Het crucifix verwijst naar de marteldood. De vijf sterren herinneren aan de vijf lichtjes die de plaats zouden aangeduid hebben waar het lijk van de heilige zich bevond in het water. Op de sokkel staat een tekst gebeiteld, opgesteld door Jan Soete, die de bewogen geschiedenis van het beeld weergeeft. Het oorspronkelijke beeld is gemaakt door Lieven Heldenberg uit Gent. Waarschijnlijk was dezelfde Lieven Heldenberg ook op een bepaald moment werkzaam in de Sint-Baafskerk. Hij zou o.m. het praalgraf van bisschop Antoon van der Noort gemaakt hebben.

Volgens de wens van de opdrachtgever Leonard-Jozef Surmont werd het eerste beeld met zijn rug naar Frankrijk geplaatst, op de houten brug tussen de Leiestraat en de Budastraat. Kortrijk was toen juist vier jaar lang geteisterd geweest door Franse vijandelijkheden. Het beeld werd in 1749 aan de stad geschonken. In 1882 werd de houten brug vervangen door een stenen brug en verhuisde het beeld naar de Broelkaai. In 1913 werd het beeld op de Broelbrug geplaatst, maar nu met zijn gezicht naar Frankrijk. In 1918, bij de aftocht van de Duitsers, werd de brug opgeblazen en verdween het beeld in de Leie. Het hoofd werd omstreeks 1955 teruggevonden en bevindt zich nu in de collectie van de Stedelijke Musea Kortrijk. In 1922 werd het tweede beeld geplaatst op de Broelbrug. Deze kopie werd gemaakt door de Nederlander Koos van der Kaaij (1899−1976), die toen in het atelier Lelan in Kortrijk werkte. Vóór de inval van de Duitsers in 1940 werd de brug opgeblazen, waardoor de heilige opnieuw in het water terechtkwam. In 1947 werd het beeld bij baggerwerken licht beschadigd bovengehaald. Het bevindt zich momenteel in de tuin van Broelkaai 6 in Kortrijk. Het derde beeld dateert van 1960 en is van de hand van de Kortrijkse beeldhouwer Georges Vandevoorde.

Vandevoorde Georges (Kortrijk, 1878 — Anderlecht, 1964) studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Kortrijk waar beeldhouwer Constant Devreese leraar was. Hij debuteerde in het atelier van de Kortrijkse beeldhouwers Jozef Lelan en Victor Sileghem en week vervolgens uit naar een Brussels atelier. Hij kon zich verder vervolmaken in de academie van Brussel onder leiding van de beeldhouwers Juliaan Dillens en Charles Van der Stappen. Hij werkte zeven jaar samen met de befaamde Waalse beeldhouwer Victor Rousseau, die een grote invloed op hem had. Vandevoorde maakte talrijke oorlogsmonumenten en portretbustes.

Kortrijk Art

Over

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk

Over het kunstwerk